|
Scris de ionutdamoc
|
|
Joi, 14 Ianuarie 2010 10:04 |
|
|
|
Adóro te devóte, latens Déitas,
Quae sub his figúris vere látitas:
Tibi se cor meum totum súbicit,
Quia te contémplans totum déficit.
|
|
Visus, tactus, gustus in te fállitur,
Sed audítu solo tuto créditur;
Credo quidquid dixit Dei Fílius:
Nil hoc verbo Veritátis vérius.
|
|
In cruce latébat sola Déitas,
At hic latet simul et humánitas;
Ambo tamen credens atque cónfitens,
Peto quod petívit latro paenitens.
|
|
Plagas, sicut Thomas, non intúeor;
Deum tamen meum te confíteor;
Fac me tibi semper magis crédere,
In te spem habére, te dilígere.
|
|
O memoriále mortis Dómini!
Panis vivus, vitam praestans hómini!
Praesta meae menti de te vívere
Et te illi semper dulce sápere.
|
|
Pie pellicáne, Iesu Dómine,
Me immúndum munda tuo sánguine;
Cuius una stilla salvum fácere
Totum mundum quit ab omni scélere.
|
|
Iesu, quem velátum nunc aspício,
Oro fiat illud quod tam sítio;
Ut te reveláta cernens fácie,
Visu sim beátus tuae glóriae. Amen.
|
|